« تظاهر »

دلـــــم خوش نی ، از احساســی که دارم
نخاه اسمــــــی رو احساســـــــــــم بذارم
چشـــــــای تو پر از عشقـــــه ولی مــن
به چشمـــــای تو احساســــــــی نــــدارم
تو روزی صــــــد دفــــه دلتنگ میشی ؛
برای خــــاطــــــرم هــــــــر رنگ میشی
ولـــــی مـــن باز ســــردم ، باز سنگـــم
چــــجوری عـــاشق این سنـگ میشی؟!
کنارت هســــــــتم و تنهـــــــــــایی بازم
خیال کــــــردی کـــــه تـــُو رویایی بازم
تو از جــــــونم چی میخای که نمــیری؟
تو رو میرونــــــم و اینـــــجایی بازم ؟!
مهــــــم نی دوســــــــتم داری ، نداری!
ازت خستـــــم باید تنهـــــــــام بـــذاری
غــــرورت رو چـــــجوری بشکـــنم تا
یه بار پیـــش غــــرورم کــــم بیاری؟!
چی دارم من؟نه احساسی ، نه رحـمـی
تو از قلــــبم نداری هیـــــچ سـهــــمـی
کـنارت حــــــسّ آرامــــــــش نــــدارم
چیــــــکار باید کـنم ، شاید بفـــهـمی؟
از اینــــــکه با لب سنــــــگی بخـندم
از این چاهــــــــی که نادونسته کـندم
دیگه خستم ، تظاهــــر کار مـن نیس
نمیتــــونم دیگـــــه خالــــــــی ببندم!
من و تو راهمون با هــم یکی نیست
تو حقــــت این هــمه آشفتگی نیست
نمیــــخای این حقیقــت رو ببــینی؟!
میون عشــق و نفـرت زندگی نیست
