« معرکه »

از روی شـیـطنت، یهـو منـو بــــبــوس

کــه بشــکنه یـخ ِ - این عاشـق ِعبوس

.

به حالــتم بخـــند ، خنـــده بهــت مــیاد

هـــلاک ِ نـازتـــم ، پــــــری ِ مــاهْ نــژاد

.

مــوهـاتـو رَم بـده ، گیــسو قفـس نکـن

این ســیل ِ مشـــکی ِ آشـوبـو بس نکـن

.

معــشوق ِ خـیره سر، ساعـتْ شنیْ کمر

آتیـش بـــه پا کـن و دل از دلـم بــــِبـَــر

.

با ریـتـم ِ قـلـب ِ مـن ، به رقـص در بـیا

خـودی نشـون بـده ، شـیرین تریـن بلا!

.

جادو رو بس نکن، چشمونْ خمار ِ من

بــذار کـــه بگــذره، از کــار، کــار ِ من

.

زیبایــیْ آفـرین ، ای معـــجزه تـــریــن

حالــم کنار ِ تو- چـه معـرکـه س، ببین

.

ببین و دست نکش از خلق ِ شور و شر

جــنونْ رقــم بـــزن بـــرای ایــن بـــشر

.

نه - ســر به راه نشـو ، دیونه ی عزیز

مــنو نگیر از ایـن - زیــبــایی ِ غـلیــظ

.

خســته که میـشی از این حجـمْ دلـبری

ازم بــغــلْ بخــاه، الـمــاس ِ مــرمــری

.

آغــوشــمـو بپــوش، قـدّ و قـوارهْ نـاز

کمـی نفـس بگـیر ، بعـد معـرکه بـساز