« فروپاشی »
نــه اینــکه دلــم ســیر بــــاشــه ازت
نــه اینــکه مهـــم بودنــت کــم شــده
ولــی هــردومــون دل به راهــی زدیم
که خودخواسته س ، پس نمیگم شده
نـــه اینـــکه کــنارت بهــم بد گـذشت
نـــه اینـــکه بخــوام بی خیــالت بشم
ببین بی مــن ، حـالت چقــد بهــتره!
نــــــخواه بیشــتر ضــدحــالت بشــم
غرور ِ شکست خورده می تونه کـه ،
گــرفتار ِ زخــمای کهــنـــــه ت کــنه
به حــسّ ِ دلــت بی تفــاوت شــو تا ،
همــین زخـم ِ کهـــنه عفــونت کـنه !
همــین کـه بشــه بی همــم سـر کنیم
همــین کـه مهم نیست با کی خوشیم
فــروپاشی ، واضــح تر از ایــنه کـه
همــو با خــیانت به هـم می کشیم؟!
به جایی رسـوندی تو این قصــه رو
کــه حــتی کــنارم بشــه بــاشــی ام
نه دیگـه مهــمه ، نه فـرق مـی کنه
نه مـن مرد ِ جنـگ با فـروپاشی ام!
اگــه بی پــناهــی ِ مــا بــی هــمـــه
چـی باعـث شـده برنگـردیم به هم؟
به جـز اینه که حسمون مرده و...
بایـــــد از تــو و از خودم بگـــذرم؟
تقی به توقی خورد و شروع کردم شعر گفتن و نوشتن.از قشنگیای این دهکده؛از زشتیاش از هرچی که می بینم و قابل گفتنه گفتم و میگم.
میخام اونجوری که می تونم حرفِ قشنگ بزنم.و قشنگ حرف بزنم.از اینکه بهم سر زدی خوشحالم هم ولایتی و از همراهیت ممنون
همین ...
E-mail:pesardehati@gmail.com