« ماهْ شکوه »
دیــدار ِ تـو بـر هــمْ زن ِ ترتـیــب ِ زمـــانــه
لبــخــنـد ِ تــو بــه اوج رســون ِ هیجـــانــه
همــدستی تقـدیر و تو و وسـوسه و عشــق
جــذّاب تریــن حــادثـه در کـــلّ ِ جهــــانـــه
زیــبایــی و معـناش کجــا و تـو کــجــایی؟!
تو دسـتِ خـودت نیسـت اگه هـوشْ رُبــایی!
از بس که پُر از معــجزه و مـاهْ شکــوهــی،
تـو قبــله ی زیبایــی ِ زیبــا شــــده هــایی!
چه مخمــل خـوش منظــره ایه قـد و بالات
چه قـهــوه ی تـُرکـی ِ غلیظی شده چشـمات!
تـــو ماهــتر از ماهـــترین حالـــت ِ ماهــی ،
یا خال ِ سیاهی شده ماه ، گوشه ی لبهات؟!
چــه روســـــری ِ بـی گِــره ِ جنــگْ پســندی
چــه لشکـــر ِ دیــوونه ی مشــکی و بلـندی
آشـــوبه کــه سـر ریز شده از سر و کولت !
چـــه عـــادت زیبــاییه مــوهـــاتو نبـــنـدی!
لبــهای ِ جنـــوبـی ِ تـو چـه آتــش ِ جــونه!!
هی حرف بزن ؛ لحـن ِ صدات شعر رسونه !
ای گونه ی خوش چاله ی تو مـزرعه ی یاس! ،
هـر خنـده ی تـو مـوعـد ِ دسـچین ِ جنـونه !!
خـوشبخـتی ِ این مَـرده که بِش باشه حواست
هـی طـعـم نفسـهــاش بشـه عــطـر ِ لبــاسـت
ای دلـبـــرک ِ دل ْ شکــن ِ بســته بـه مــن دل
تـو مــال ِ منــی با همــه ْ بی رحمـی ِ خاصـت
تقی به توقی خورد و شروع کردم شعر گفتن و نوشتن.از قشنگیای این دهکده؛از زشتیاش از هرچی که می بینم و قابل گفتنه گفتم و میگم.
میخام اونجوری که می تونم حرفِ قشنگ بزنم.و قشنگ حرف بزنم.از اینکه بهم سر زدی خوشحالم هم ولایتی و از همراهیت ممنون
همین ...
E-mail:pesardehati@gmail.com