« آرزوی تلخ »

بــــی ســرانجامــه  تقــــلای من و تو!!
یــخ زده اون هـمــه گــرمــــای من و تو

مثــل ِ یه افســانه بود ، امّـا تمــوم شـد
بــا جــدایی ، عشــق ِ زیــبای ِ من و تو

رشـــته ی محکــم ِ آرامـــش ِ مــا بـود ،
اعــتـــمادی کــه بریــد ، وای ِ من و تو

مـا خـرابـش کـردیم اون حـسّ ِ قشـنگـو
دیـگــه از دســت رفتـه دنــیـای من و تو

شاید عشــقو بشــه بوســید و کــنار زد
چــه کنیــم با خاطــره هـــای من و تو؟!

تا فـرامــوشی و این فاصلـــه ها هسـت
آخـرش خـوب می شه زخمـای من و تو

یهـو چشـم وا مـی کــنی دلتنـگی رفـته!
توو دلامون خـالی نـیست جای من و تو

این نه نفـرین نه دعـاست ، یـه آرزوه:
کاشکـی عشـق نباشه فـردای من و تو!

بــذا چشــمــامــون بگــن خــدانگهــدار
چون شروع کردعشقو چشمای من وتو

پ.ن : این ترانه سفارشیه