« نجات »

بــه قصـــد ِ نجــات ِ مــن از دسـت ِ مــن
یــه روزی بــه دنــیــــای ِ مــن اومـــدی
یه جــور غـرق کــردی منو توو خــودت
کــه مــونـــدی چــجوری نجــاتم بدی !!
پُر از شب ، پُر از شک ، پُر از بی کسی
پُر از درد و اعـــجاز ِ سیـــگار و قـرص
نپـــــرســـید کســــی دردمــــو غـــیر ِ تو
مـی خــوام درد باشم ، دوباره بــپرس!!
چقـــد با خـــودم فـــرق کـــردم مگــه؟!،
کــــه آیــنه منــو سخــت یــادش اورد!!
ببـین حـــسّ ِ خـــوبی کــه دادی بِــهِـــم
ازم چـــی گـــرفت و بـِهـِم چــی ســـپرد
تــو رو داشـــتـــن عـین ِ خوشبخــتــیه
کنــار ِ تـــــو رویـــام تـــوو مـُشــتمـــه
دلـــم گـــرمـــه وقـــتی بگـــی با مــنـی
مـــی دونــم تمـــام ِ جهـــان پشـــتـمــه
مـــی دونــی شـــده بــودنــت بــودنــم
مــجـــال ِ نــبــودن نــمــی دم بـِهــِت!!
نمـــی ترســـم از اینـــکه شــاید بری!
چقـــد خـــواســـتی و نیـــومـــد دلـت!
توی اشـک و لبخـند ِ تو عشـق هست!
حتی تــوو زمــین خــوردن و پاشــدت!
گمـــــونم بفهــــــمی دیگه حــــالمـــــو
حــالا کــی نجاتــت بــده از خــودت؟!!
