« رفیقانه »
چپـــیدم تــوو خـــودم بـــازم ،
شکـــســـتم زیر بغـــضایـــی
کــه سنگینـــیــشو از دوشــم
داره مــی گـــیره تنـــهــایـــی
بــه حـــد مـــــــرگ آرومــم !
نفــس کـِز کـرده تـوو سینه م
دلــم چــیــزی نمــی خـــواد و
نه خوشــحالم ، نه غمــگینـم
نــه بـــیرون از خــودم میرم!
نــه کـــاری بــــا کـــسی دارم
نــه احســاســم بـــده وقـــتی
بــه تنهــایــــیــــم وفــــادارم
واســم تنـــهـــا شــدن مـــثل ِ
مجـال ِ بی نـــیازیــهاســـت !
باهــاش حالم چه بد خــوبه !
واســم بی فلســفـه زیباســت
واســم سیگـــار ِ خامــوشه!
واســم این قهـــوه ی سرده!
واســم یــه همـــزبونه کـــه
دیالــــوگهـــاش بـــــی درده
تــِم ِ بارون مــی شه وقــتـی
به رفـــتن پام وا مــی شـــه!
باهـام بـی پرســه مــی گرده
اتاق ، بی انتهــا مــی شـه!!
کجــا مــی رم؟ کجــا وقتی ،
تــه ِ نــارفـــتــــنام اونــــــه
بــه این چــیزاش زنجــــیرم
که می خوامش نفسگونه !!
مــــیـــون آدمـــایـــی کــــه
ازم بـــی فـــاصـــلــه دورن
همیشه بـود ، همیشه هست
رفــیـــقــانه کــنـار ِ مـــن !!
