« تلنگر »
مـــن نـــه لايـــق بهشـــتم ، نــه ســــزاوار جهـــنم
يــــــه رهـــا شــــــدم ميـــون ِ برزخ ِ اينهــــمه آدم
نه پَــرَم به شـب گرفته ، نه به روز دستـــم رسيده!
نه به جـز بيراهــه چشمـــام پس و پيشي ديگه ديده
يه معلـّـقــم ميــون ِ "بودم" و "هستم" و "باشـم"!
تن به دنيــايي ســـپردم که نمـــي دونم کـــجاشــــــم
توو پُر و پوچ ِ سعـــادت ، سهــم من پوچــــه هنوزم
نه بلـــد شـــدم بســـازم ؛ نه بلـــد ميشـــم بســــوزم
توو لباس ِ زنده هـــامو ، مثل مـــــرده ها مي گردم!
به جاي اينهــمه مــُردن ، کاشکــي زندگي مي کردم
لـَنــگ ِ يه تلنگـــرم کـه - اين مــــنو از هــم بپاشم!
همـــه چيزمـــو مي دم تا - اينــي که هســتم نباشم!
مســخرس به انتظــــار ِ معــجـــزه چقـــد نشـــستم
معـــجزه اومدني نيس ! معـــجزه اينه کــه هســـتم
بايد از کـجا شروع کرد؟ سمـت ِ خوشبختي کدومه؟
راهي جز برزخ و بن بست ، اگه هست که آرزومـه
من تو رو دارم خـدايا ، واسـه من چــاره اي رو کن
خواستي زير و روم کنـي پس، اول از دلم شرو کن
تقی به توقی خورد و شروع کردم شعر گفتن و نوشتن.از قشنگیای این دهکده؛از زشتیاش از هرچی که می بینم و قابل گفتنه گفتم و میگم.
میخام اونجوری که می تونم حرفِ قشنگ بزنم.و قشنگ حرف بزنم.از اینکه بهم سر زدی خوشحالم هم ولایتی و از همراهیت ممنون
همین ...
E-mail:pesardehati@gmail.com