« خاکستر سرد »

تو همون نیستی که میگفت : اگــه مــال مـــــن نباشی ،
نمیخـــــام که زنده باشـــــم ، نمیخــــام که زنده باشی ؟!

تو همــــون نیستی که میگفت : دنیا رو بهـــت ببخـــشن
عوضــــش نمـــــی کنی تو - با یه لحظـــــه بودن ِ مـــــن؟

تو همون نیستی که میگفت : خواب و بیداریم تو هستی
تموم حســـــی که دارم ، عشــــق و بیزاریم تو هستی؟!!

تو همــــون نیستی که میگفت : همــــه دنیامو میگیری
مـــــــن بدون تو میمـــیرم ، تو بدون مــــــن میمــــیری؟

کـــو چشــایی که یه روزی واسه بغضم گریه می کرد؟
شونه هـــای مهــربونی که به سیـــنه م تکیه می کرد؟

کــو کجـــاست هجـــــوم دستات واســــه قاپیـدن دسـتام؟
بوســــه هـــات تمـــوم شدن یا لب تو قهره با لبهـام؟؟

کــو چشـــای بیقـــراری کــه یه روزی عـــادتی داشـت ؛
تا چشامو خواب نمی برد ، حتی پلک رو هم نمی ذاشت

یادته هــــر کـــی نگـــام کرد به نگاش حسودی کردی؟
پس چــــــرا بانوی عاشــــق ، حالا خاکستر ســردی؟!

بدون دوسِـــت دارم که جمــــله هــــات تمــــوم نمیـشد
همیشــــــه بودی و اینکــــــه باشـــــــی آرزوم نمیــشد

خودت از دیوونگیهــات واســه مــن حیروون میموندی
کاشکـــی لیلی ِ قشنگـــم ، همیشــــه مجـنون میموندی