« نشد »

به اين تنهـــايي ِ ممــتد، به اين حــال و هــواي ِ گـَس

به اين پوچــي ِ تحمـيلي  ، به اين تکــرار ِ بي بُن بَس

به اين بغضاي بي موقع ، به اين چشمــاي خود درگير

به اين ياداي طــــولاني ، به اين تسکــين بــــــي تاثير

به اين ساعت ، به اين خواب ِ - زمستوني ِ مشکوکش

به اين آرامـــش ِ کــــــال ِ پـُر از ايهـــام و ناکــــوکش

به اين شب هاي بي پايان ، به اين قـرصاي خواب آور

به باورهــاي شک دارم ، به اين حـــسّ ِ عــــذاب آور

به اين خامــوشي ِ متـــروک که آواري رو اين لبــهان

به آدم هــاي بي ربطـــي که لبخــند ِ منو مي خــــوان

نشد عـــادت کنم بي تو ؛ نشــد اين زجـــرو از بر شـم

نشد ديوونگــيم کم شه ؛ نشــد که ســـر به را تر شـم

نشد خــالي شم از حسرت ؛ نشد کــم بودنـت کــم شـه

نشد که بودنت مـــرهم - واسـه درداي ديگـــه م شـه

چقــد دامــن زده دوريــت بــه اين دلتنگــياي مـَـشـت

بايــد بازم برتگـــردوند بـه اين آغوش ِ بي برگـــشت